تمثال جناب آقای حاج یوسف مردانی (درویش صدقعلی)
بنــمــای رخ کـــه بــــاغ و گـــلستــــانم آرزوســـــــت
بـــــگشــای لــب که قنـــد فـــراوانـــم آرزوســــــــت
ای آفـــــتــاب حســـن ٬ بــــرون آدمـــــی ز ابـــــر
کــــان چــــهـــره مشـــعشـــع تــابــانم آرزوســـــت
بــــشنیـــدم از هــــوای تــــو آواز طــــبــل بـــــاز
بــــاز آمـــدم کـــه ســـاعدســـلطــانــم آرزوســـــــت
گــــفتـــی زنـــــار «بــیـــش مــــرنجــان مــرا بــرو »
آن گـفــتمــت کـــه«بـــیــش مـرنجـانـم»آرزوســــــت
وان دفع گفتمـــت که«بروشـــه به خانه نیســــت»
وان نـــاز و بـــازو تـــنــــدی دربــــانـــم آرزوســــــــت
دردست هـر که هست زخـوبی قراضـه هــاســت
آن مــعــــدن مــــلاحــت وآن کـــــانم آرزوســـــــــت
ایـن نــان و آب چــرخ چون ســیل اسـت بی وفــا
مـــن مــاهیـــم٬نــــهنگـــم٬ عمـــانـم آرزوســـــــــت
یــــعقــــــوب وار وا اســـفــاهــا همــــی زنـــــم
دیـــــدار خـــــوب یوســـــف کنــعـــانـــم آرزوســــــت
ولله کـه شـهـر بی تــو مــرا حبس می شــــــود
آوارگــــی و کـــــوه و بـــــیابـــــا نـــم آرزوســـــــــت
زیـن همــرهان سسـت عنـاصــر دلـم گــرفــت
شـــــیر خــــدا و رســتـم دستـــانــــم آرزوســـــــت
جـــانــــم ملـول گشـــت ز فــرعــون و ظلـــم او
آن نــــــور روی مـــوسـی عمــــرانـــــم آرزوســــــت
زیــن خــق پــر شکـایــت گـریــان شدم مـلـــول
آن هــای و هــــوی و نعـــره مســـتانم آرزوســــــــت
گـــویـــــا تـــــرم ز بـــلبــــل زرشــــــک عـــــام
مــهــر اســـت بــــر دهــانم و ٬افــغانــم آرزوســــــت
دی شیـخ بـا چـراغ هـمی گـشت گـرد جهــان
کــــز دیـــــو و دد ملـــــولـــــم انســانــــم آرزوســـت
گفتــنــد «یــافـت می نشــود جستـه ایم مــا»
گفـــت«آنــکـه یـــافــت مـی نشـود آنــم آرزوســـت»
هــر چــنـد مفــلســم نـپذیــرم عقیـــق خـــرد
کــــــان عــــــقیـــــق نـــــادر ارزانــــــم آرزوســـــــت
پـنـهان ز دیـده ها و هـمـه دیـده ها از اوسـت
آن آشــــکــار صنـــعـــت پـــنهـــانـــم آرزوســـــــــت
خـــود کـــار مـــن گـــذشــت ز هـــر آرزو و آز
از کــــــان و از مکـــان پـــی ارکــانــــم آرزوســـــت
گـوشــم شنـید قصـه ایمـان و٬ مسـت شــد
کـو قســم چـشــم؟صـــورت ایمــــانم آرزوســـــــت
یک دست جـام و باده و٬ یک دست جعد یــار
رقصــــی چــنین مــیانه ی میــــدانم آرزوســــــــت
مـــی گـویــد آن ربـاب کـه «مــردم ز انــتظــار
دســت و کــــنــار زخمــه عثـــــمانـــم آرزوســــــت
من هم رباب عشقم و ٬ عشقم ربابی ا ست
وان لطــــــف ها ی زخمه رحـــمـانـم آرزوســــــت
بــــاقـی ایـــن غــزل را ای مطـــرب ظـــریـف
زین سـان همی شمار ٬که زین سانم آرزوســــت
بـنـمای شـمس مــفخر تــبریـز ٬رو ز شــرق
مـــن هـــــد هــــدم حــضور سلیمـانـم آرزوســــت
