خوشا آنانکه الله یارشان بی
بحمدوقل هو الله کارشان بی
خوشا آنان که دایم در نمازند
بهشت جاودان بازارشان بی
به صحرا بنگرم صحرا ته وینم
به دریا بنگرم دریا ته وینم
به هر جا بنگرم کوه و در و دشت
نشان روی زیبای ته وینم
مو آن آزرده ی بی خانمانم
مو آن محنت نصیب سخت جانم
مو آن سرگشته خارم در بیابان
که هر بادی وزد پیشش دوانم
مو آن آشفته حالم چون ننالم
شکسته پر و بالم چون ننالم
همه گویند فلانی چند نالی
تو آیی در خیالم چون ننالم
خدایا وا کیا شم وا کیا شم
بدین بی خانمانی وا کیا شم
همه از در برانن سو ته آیم
تو که از در برانی واکیا شم
یکی دردو یکی درمان پسنده
یکی وصل و یکی هجران پسنده
من از درمان و درد و وصل و هجران
پسندم آنچه را جانان پسنده
اگر مستانه مستیم از ته ایمان
وگر بی پا و دستیم از ته ایمان
اگر گبریم و ترساور مسلمان
به هر ملت که هستیم از ته ایمان
اگر آیی بجانت وا نواجم
و گر نایی به هجرانت گداجم
ته هر دردی که داری بر دلم نه
بمیرم یا بسوجم یا بساجم
عاشق آن بی که دایم در بلا بی
ایوب آسا به کرمان مبتلا بی
حسن آسا بدستش کاسه ی زهر
حسین آسا شهید کربلا بی
به والله به بالله و به تالله
قسم بر آیه نصر من الله
که دست از دامنت من بر ندارم
اگر کشته شوم الحکم لله
